Nou, lief dagboek, ik geloof dat ik je heb verwaarloosd de afgelopen maanden. Dat komt omdat ik het razend druk heb. Vooral met studeren hoor, ik heb een paper moeten schrijven over De Zin van het Leven, hoe klinkt dat? Net of ik dat weet. En daarna heb ik een werkstuk gemaakt over Het Licht in de Koelkast. Best wel ingewikkeld.
Ik heb gemerkt dat het studeren Stella veel makkelijker afgaat dan mij. Zij is veel eerder klaar met al haar opdrachten en ze heeft ook minder behoefte aan afleiding dan ik.
Toen we eenmaal het eerste semester door waren gekomen (allebei een 10), besloten we om wat meer te ontspannen. We zijn de omgeving aan het verkennen. Zo zijn we nu vaste bezoekers van Café De Kale Vlakte (what's in a name?). Je kan er muziek maken en dansen. Stella zit liever aan de bar en kletst met mede-studenten.
Er is daarboven een geheime kamer waar je bubbels kunt blazen op een soort waterpijp en dat is echt het meest hilarische wat ik ooit heb meegemaakt.
En ook darts spelen is erg leuk. Jammer dat Stella altijd wint... Misschien zijn alien-ogen beter dan die van mensen?
Maar we zijn ook serieus aan onze conditie aan het werken. Soms gaan we naar het zwembad, maar meestal naar de sportschool.
Gezellig samen douchen. In een speciale blokjesdouche.
Jacco is me al een keer komen opzoeken, maar daar heb ik geen foto's van. Hij zei dat tante Olijfje overal navraag loopt te doen waar ik gebleven ben. Maar hij en zijn moeder houden zich van de domme uiteraard. Voorlopig ben ik hier veilig denk ik.
Ik heb Stella verteld over tante en haar rare kerkhof.
Stella dacht ook dat ze mij alleen in huis genomen had omdat ze op mijn erfenis aast. We waren zo verdiept in ons gesprek, dat we ineens merkten dat Stella eigenlijk naar haar examen had gemoeten. Oeps! Helemaal vergeten!
Nu heeft Stella een onvoldoende en ze is nog wel de beste van ons twee als het op leren aankomt. Ik voel me wel bezwaard nu, want het komt door mijn gepraat dat zij de tijd vergeten was. Ze heeft nu een officiële waarschuwing gekregen. Als dit nog één keer voorkomt, wordt ze van de universiteit gestuurd. Daar schrokken we toch wel van. Vanaf nu gaan we serieus aan de slag. Geen tijd meer voor feestjes en uitgaan. Gewerkt moet er worden!
Maar eerst komt er binnenkort de verjaardag van Jacco. We zijn allebei uitgenodigd. Wel spannend om weer naar Vreemdvoort te gaan. Hopelijk heeft tante Olijfje niets in de gaten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten